Przy czasie pracy trzeba rozróżnić dwa światy, które łatwo pomylić. Ogół pracowników rozlicza Kodeks pracy, a kierowców zawodowych dodatkowo osobna ustawa i unijne rozporządzenie o czasie prowadzenia pojazdu. Ta strona liczy wymiar według Kodeksu pracy, a limity kierowcy podaje w tabeli, bo właśnie tabeli brakuje w większości materiałów na ten temat.
Kalkulator czasu pracy
Co składa się na ten wynik
- Okres rozliczeniowy1 października 2026 do 31 października 2026
- Dni roboczych22 z 31 dni
- Wymiar czasu pracy176 h przy pełnym etacie
- Rachunek z art. 13040 h razy 4 tyg. to 160 h, plus 16 h za 2 dni poza pełnymi tygodniami, minus 0 h za 0 świąt
Stawki obowiązujące 2026-10-20, rok 2026, zweryfikowane 2026-10-07. Wynik ma charakter informacyjny.
Podstawowa norma czasu pracy
Art. 129 par. 1 Kodeksu pracy wyznacza dwie granice naraz: osiem godzin na dobę i przeciętnie czterdzieści godzin w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy. Obie obowiązują w przyjętym okresie rozliczeniowym, który z zasady nie przekracza czterech miesięcy.
Słowo przeciętnie odnosi się do tygodnia, a nie do doby. Dobowa norma ośmiu godzin jest sztywna w systemie podstawowym, natomiast tygodniowa bilansuje się w całym okresie. Dlatego jeden tydzień może mieć czterdzieści cztery godziny, jeżeli inny ma trzydzieści sześć.
Okres rozliczeniowy wolno przedłużyć do dwunastu miesięcy, gdy uzasadniają to przyczyny obiektywne, techniczne albo organizacyjne. Mówi o tym art. 129 par. 2 i zastrzega przy tym zachowanie ogólnych zasad ochrony bezpieczeństwa i zdrowia pracowników.
Jak liczy się wymiar w okresie rozliczeniowym
Wzór z art. 130 par. 1 składa się z dwóch działań. Czterdzieści godzin mnożymy przez liczbę pełnych tygodni mieszczących się w okresie, a do wyniku doliczamy po osiem godzin za każdy dzień od poniedziałku do piątku pozostały poza tymi tygodniami.
Następnie wchodzi par. 2: każde święto występujące w okresie i przypadające w dniu innym niż niedziela obniża wymiar o osiem godzin. Przepis nie czyni wyjątku dla soboty, więc święto wypadające w sobotę też obniża wymiar, mimo że sobota u większości pracowników jest i tak wolna.
Par. 3 dodaje trzeci element, którego kalkulator nie liczy. Wymiar obniża się o liczbę godzin usprawiedliwionej nieobecności przypadających do przepracowania zgodnie z przyjętym rozkładem. Rozkład zna tylko pracodawca, a ten sam dzień urlopu odpowiada ośmiu godzinom w jednym systemie i dwunastu w innym.
Nadgodziny i ich granice
Pracą w godzinach nadliczbowych jest praca ponad obowiązujące normy oraz ponad przedłużony dobowy wymiar wynikający z systemu i rozkładu. Art. 151 par. 1 dopuszcza ją w dwóch sytuacjach: przy akcji ratowniczej oraz przy szczególnych potrzebach pracodawcy.
Dla tej drugiej podstawy obowiązuje limit stu pięćdziesięciu godzin w roku kalendarzowym na pracownika, z art. 151 par. 3. Par. 4 pozwala ustalić inną liczbę w układzie zbiorowym, w regulaminie pracy albo w umowie o pracę.
Niezależnie od tego limitu działa granica z art. 131 par. 1: tygodniowy czas pracy łącznie z nadgodzinami nie może przekraczać przeciętnie czterdziestu ośmiu godzin w okresie rozliczeniowym. Kalkulator porównuje z nią Twoją średnią, gdy podasz godziny faktycznie przepracowane.
Odpoczynek i przerwy
Art. 132 par. 1 daje prawo do co najmniej jedenastu godzin nieprzerwanego odpoczynku w każdej dobie. Art. 133 par. 1 dokłada do tego trzydzieści pięć godzin nieprzerwanego odpoczynku w każdym tygodniu, obejmujące wspomniane jedenaście godzin dobowych.
Przerwy reguluje art. 134. Przy dobowym wymiarze wynoszącym co najmniej sześć godzin przysługuje przerwa co najmniej piętnastominutowa, przy wymiarze dłuższym niż dziewięć godzin druga taka przerwa, a przy dłuższym niż szesnaście godzin trzecia. Wszystkie wlicza się do czasu pracy.
Te trzy przepisy zmieniły się w 2023 roku i wciąż bywają podawane w starym brzmieniu, z jedną przerwą zamiast trzech. Warto to sprawdzać, bo druga i trzecia przerwa przysługują z mocy ustawy, a nie z dobrej woli pracodawcy.
Czas pracy kierowcy, tabela limitów
Kierowcy zawodowi podlegają rozporządzeniu (WE) nr 561/2006, które reguluje nie czas pracy w ogóle, lecz sam czas prowadzenia pojazdu oraz przerwy i odpoczynki. Poniższa tabela zbiera wszystkie jego limity w jednym miejscu.
| Co | Norma | Odstępstwo |
|---|---|---|
| Jazda dzienna | 9 h | do 10 h, dwa razy w tygodniu |
| Jazda tygodniowa | 56 h | bez odstępstwa |
| Jazda w dwóch tygodniach | 90 h | bez odstępstwa |
| Przerwa w jeździe | 45 min po 4,5 h | dzielona na 15 min i 30 min, w tej kolejności |
| Odpoczynek dobowy | 11 h | do 9 h, trzy razy między odpoczynkami tygodniowymi |
| Odpoczynek dobowy dzielony | 3 h plus 9 h | razem 12 h zamiast 11 h |
| Odpoczynek tygodniowy | 45 h | do 24 h co drugi tydzień, z rekompensatą |
Odpoczynek tygodniowy należy się po sześciu dniach pracy. Wyjątek dotyczy przewozu osób w jednorazowej usłudze międzynarodowej, gdzie wolno go odłożyć do dwunastu dni.
Polska ustawa o czasie pracy kierowców
Obok unijnych limitów jazdy obowiązuje ustawa z 16 kwietnia 2004 roku o czasie pracy kierowców, która reguluje czas pracy jako taki. Art. 12 ust. 1 ustala przeciętnie czterdzieści osiem godzin tygodniowo łącznie z nadgodzinami, w okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym czterech miesięcy.
Ust. 2 pozwala przedłużyć tydzień do sześćdziesięciu godzin, pod warunkiem że średnia w okresie rozliczeniowym nie przekroczy czterdziestu ośmiu. Ust. 3 dodaje, że limit obowiązuje także kierowcę zatrudnionego u więcej niż jednego pracodawcy, co bywa pomijane.
Art. 13 ust. 1 wprowadza własną przerwę: po sześciu kolejnych godzinach pracy co najmniej trzydzieści minut, a przy pracy dłuższej niż dziewięć godzin co najmniej czterdzieści pięć minut. Można ją dzielić na odcinki po co najmniej piętnaście minut.
Art. 21 ogranicza pracę w porze nocnej: czas pracy nie może wtedy przekraczać dziesięciu godzin między dwoma kolejnymi okresami odpoczynku. To jeden z przepisów najczęściej naruszanych w transporcie międzynarodowym.
Jak te dwa reżimy się przenikają
Jazda to nie to samo co praca. Czas pracy kierowcy obejmuje prowadzenie pojazdu, załadunek, rozładunek, obsługę codzienną, formalności i inne czynności, więc bywa dłuższy niż sam czas za kierownicą.
Art. 27 ustawy rozstrzyga styk obu reżimów. Przerwy w prowadzeniu pojazdu z art. 7 rozporządzenia 561/2006 zalicza się do czasu dyżuru, a nie do czasu pracy, z jednym wyjątkiem: piętnaście minut wlicza się do czasu pracy, jeżeli dobowy wymiar wynosi co najmniej sześć godzin.
Ust. 4 tego samego artykułu mówi, że kierowca, który wykorzystał przerwy według rozporządzenia unijnego, nie korzysta już z przerwy z art. 13 ust. 1. Dwa reżimy nie sumują się więc, lecz jeden zastępuje drugi.
Co kalkulator liczy, a czego nie
Kalkulator liczy wymiar czasu pracy w podstawowym systemie, zestawia go z godzinami faktycznie przepracowanymi i pokazuje nadwyżkę albo niedobór oraz średnią tygodniową wobec limitu czterdziestu ośmiu godzin.
Nie liczy natomiast limitów jazdy kierowcy, bo te zależą od zapisów tachografu, a nie od kalendarza. Tabela powyżej służy do sprawdzenia normy, a nie do rozliczenia konkretnego tygodnia.
Nie liczy też dodatków do wynagrodzenia. Nadgodziny, praca w nocy, w niedziele i święta mają własne stawki dodatków, a ich wysokość zależy od podstawy wymiaru, którą rozkłada na części kalkulator brutto netto.
Praca w niedziele i święta
Praca w niedzielę i święto jest co do zasady zakazana, a Kodeks pracy wymienia zamkniętą listę wyjątków, obejmującą między innymi ruch ciągły, transport, gastronomię, ochronę zdrowia i prace konieczne ze względu na użyteczność społeczną.
Pracownikowi, który pracował w niedzielę, pracodawca ma obowiązek zapewnić inny dzień wolny w okresie sześciu dni poprzedzających lub następujących po tej niedzieli. Przy pracy w święto wolne przysługuje w okresie rozliczeniowym.
Dopiero gdy udzielenie dnia wolnego jest niemożliwe, wchodzi dodatek do wynagrodzenia. Kolejność jest więc odwrotna niż w potocznym przekonaniu: najpierw dzień wolny, a pieniądze dopiero w zastępstwie.
Systemy inne niż podstawowy
- Równoważny. Dobowy wymiar bywa przedłużony do dwunastu godzin, a przy dozorze urządzeń nawet dłużej. Bilansuje się w okresie rozliczeniowym, więc dłuższe dni równoważą krótsze.
- Przerywany. Rozkład przewiduje jedną przerwę w ciągu dnia, nie dłuższą niż pięć godzin, za którą przysługuje połowa wynagrodzenia za czas przestoju.
- Zadaniowy. Czas pracy wyznacza zadanie, a nie zegar, ale wymiar zadania ma odpowiadać normom z art. 129.
- Weekendowy i skrócony tydzień. Oba zmieniają rozkład dni, nie zmieniając ogólnego wymiaru godzin w okresie.
Ewidencja czasu pracy
Pracodawca ma obowiązek prowadzić ewidencję czasu pracy dla każdego pracownika i udostępniać ją na żądanie. Obejmuje ona pracę w poszczególnych dobach, w niedziele i święta, w porze nocnej, w godzinach nadliczbowych oraz w dni wolne wynikające z pięciodniowego tygodnia.
Ewidencji nie prowadzi się w pełnym zakresie dla pracowników objętych systemem zadaniowym, zarządzających zakładem w imieniu pracodawcy oraz otrzymujących ryczałt za nadgodziny lub za pracę w nocy. Nie znaczy to, że nie obowiązują ich normy, tylko że godzin nie ewidencjonuje się co do sztuki.
U kierowców ewidencję zastępuje w dużej części zapis tachografu, ale sama karta kierowcy nie wystarcza. Tachograf rejestruje prowadzenie pojazdu, a nie cały czas pracy, więc załadunek, rozładunek i dyżury trzeba udokumentować osobno.
Rozkład czasu pracy i kiedy trzeba go wręczyć
Art. 129 par. 3 wymaga, żeby pracodawca przekazał pracownikowi rozkład czasu pracy co najmniej na tydzień przed rozpoczęciem okresu, którego rozkład dotyczy. Sam rozkład można sporządzić na okres krótszy niż rozliczeniowy, ale obejmujący co najmniej jeden miesiąc.
Par. 4 zwalnia z obowiązku sporządzania rozkładu w kilku sytuacjach, między innymi gdy rozkład wynika wprost z prawa pracy, z obwieszczenia albo z umowy, a także przy systemie zadaniowym i przy ruchomym czasie pracy na wniosek pracownika.
W praktyce to ten przepis rozstrzyga spory o nagłe zmiany grafiku. Przesunięcie zmiany z dnia na dzień bez zgody pracownika narusza obowiązek z par. 3, nawet jeżeli łączna liczba godzin się zgadza.
Najczęstsze pomyłki w rozliczeniu
Pierwsza to mnożenie dni roboczych przez osiem. Wynik różni się od wymiaru zawsze wtedy, gdy w okresie wypada święto w sobotę, co w typowym roku zdarza się raz albo dwa razy. Pełne zestawienie dni roboczych i świąt podaje kalkulator dni roboczych.
Druga to liczenie nadgodzin z pojedynczej doby przy okresie rozliczeniowym dłuższym niż miesiąc. Przekroczenie normy dobowej daje nadgodziny dobowe, ale przekroczenie przeciętnej tygodniowej ocenia się dopiero na koniec okresu.
Trzecia to pomijanie godzin dyżuru i podróży służbowej. Nie każda z nich wchodzi do czasu pracy, ale te, które wchodzą, liczą się do wymiaru tak samo jak zwykła praca.
Wymiar czasu pracy zaczyna się od liczby dni roboczych w okresie rozliczeniowym. Ile ich wypada w poszczególnych miesiącach, pokazuje zestawienie, ile dni roboczych ma 2026 rok.
Jak to liczymy
- Wymiar czasu pracy w okresie rozliczeniowym liczymy według art. 130 par. 1 Kodeksu pracy, czyli 40 godzin razy pełne tygodnie plus 8 godzin za pozostałe dni robocze.
- Każde święto przypadające w dniu innym niż niedziela obniża ten wymiar o 8 godzin, zgodnie z art. 130 par. 2.
- Nadgodziny liczymy jako przekroczenie wymiaru obowiązującego w okresie rozliczeniowym, a nie jako przekroczenie ośmiu godzin w pojedynczej dobie.
- Średnią tygodniową zestawiamy z limitem 48 godzin łącznie z nadgodzinami, który wynika z art. 131 par. 1.
Kalkulator czasu pracy liczy według stawek obowiązujących 2026-10-20, a ich zgodność z aktem Kodeks pracy sprawdziliśmy 2026-10-07.
Czego ten kalkulator nie obejmuje
- Liczy wymiar w podstawowym systemie czasu pracy. W systemie równoważnym dobowy wymiar bywa dłuższy i bilansuje się w okresie rozliczeniowym.
- Nie obniża wymiaru o godziny usprawiedliwionej nieobecności, o czym mówi art. 130 par. 3, bo rozkład czasu pracy zna tylko pracodawca.
- Nie liczy dodatków za nadgodziny ani za pracę w nocy, w niedziele i święta.
- Czas pracy kierowców ma własną ustawę i własne limity prowadzenia pojazdu. Tabelę tych limitów podajemy na stronie, ale kalkulator ich nie liczy.
Podstawa prawna
- Kodeks pracyart. 129 par. 1, art. 130, art. 131 par. 1, art. 151 par. 3 · Dz.U. 1974 nr 24 poz. 141
- Ustawa o dniach wolnych od pracyart. 1 · Dz.U. 1951 nr 4 poz. 28
- Ustawa o czasie pracy kierowcówart. 12, art. 13, art. 21 · Dz.U. 2004 nr 92 poz. 879
Często zadawane pytania
Ile godzin dziennie może prowadzić kierowca?
Dziewięć, a dwa razy w tygodniu do dziesięciu. Tygodniowo najwyżej 56 godzin, a w dwóch kolejnych tygodniach 90.
Po jakim czasie jazdy należy się przerwa?
Najpóźniej po czterech i pół godzinach jazdy przysługuje 45 minut przerwy. Można ją podzielić na 15 minut i 30 minut, w tej kolejności.
Ile wynosi odpoczynek dobowy kierowcy?
Jedenaście godzin, a skrócony dziewięć, najwyżej trzy razy między odpoczynkami tygodniowymi. Odpoczynek tygodniowy to 45 godzin, skrócony 24 co drugi tydzień.
Co obniża wymiar czasu pracy w okresie rozliczeniowym?
Każde święto wypadające w dniu innym niż niedziela, o osiem godzin, zgodnie z art. 130 par. 2. Osobno obniżają go godziny usprawiedliwionej nieobecności, o czym mówi par. 3.
Ile nadgodzin można mieć w roku?
Sto pięćdziesiąt z tytułu szczególnych potrzeb pracodawcy, chyba że układ zbiorowy albo umowa ustalą inaczej. Niezależnie obowiązuje limit 48 godzin tygodniowo łącznie z nadgodzinami.
Pozostałe kalkulatory w dziale Data i czas
Kto odpowiada za tę stronę
Autor
Tomasz Michalik
Autor i redaktor treści
Tomasz Michalik jest autorem i redaktorem serwisu Licznia.pl, z ponad 7-letnim doświadczeniem w tworzeniu rzetelnych treści dotyczących wynagrodzeń, podatków, finansów i praktycznych obliczeń. Koncentruje się na dokładności, aktualności informacji oraz przedstawianiu złożonych zagadnień w prosty i zrozumiały sposób.
Weryfikacja merytoryczna
Jan Kowalski
Ekspert ds. podatków i finansów
Sprawdzono: 18 października 2026